Ahlakın cümle sıfât-ı kemâle şâmil idir Cemalin benzersiz, makâmın âlî idir
Sabah yeli, tan yerinden eserken Bir ışıltı gördü çocuk. Başta güneş doğuyor sandı Keşke güneş olsaydı bu sancı Ya da hiç gün olmasaydı. Ardından gelen sesle ağlamaya başladı Yer yerinden oynam..
Alınlarımız, Aksanın toprağına bulansın
Üzgünüm sevgilim Sen olmadan...
